Νομίζω ότι έχω αρχίσει να κατασταλάζω στο τι ειδικότητα θα πάρω. Τουλάχιστον στο γενικό κομμάτι. Και εξηγώ.
Η ώρα είναι (ξανά) 03:30 και αν κάποιος τραβήξει μια στιγμιαία φωτογραφία θα δει 2 γραφεία που σχηματίζουν γωνία και πάνω τους:
- 2 computer αναμμένα - τς τς τς έτσι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς οι experts δουλειά μόνο με ένα-
- 1 κούπα καφέ
- 1 τασάκι γεμάτο από τσιγάρα – μπορούμε να το ονομάσουμε και αχινό-
- 2 βιβλία των 6 κιλών έκαστος – γιατί τα βιβλία της ιατρικής δεν μετριούνται σε σελίδες αλλά σε κιλά-
- 3 πάκους σημειώσεις από τους οποίους για να πάρεις την πάνω πάνω θες από αυτά τα μικρά σκαλάκια που έχουν στα βιβλιοπωλεία
- 1 πορτατίφ τύπου γερανού, το οποίο είναι κολλημένο πάνω στο ένα βιβλίο που είναι ανοιγμένο
- χαρτιά σημειώσεων στο πάτωμα, όπου και διακρίνονται πατημασιές από παπούτσια – μιας και έχουμε το συνήθειο να περπατάμε όταν διαβάζουμε-
- έναν τύπο χαζεμένο κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά με βλέμμα απλανές και με μούσι! – πού χρόνος για ξύρισμα-
Αφού, λοιπόν, φανταστούμε την κατάσταση που επικρατεί και αρχίσουμε να σκεπτόμαστε περί ιντερλευκινών, παράγοντες Hageman, tumor necrosis factor, COX, προσταγλαδίνες, τότε το μόνο που μπορούμε να καταλάβουμε είναι ότι η παθολογία είναι ένα σίχαμα και μισό.
Για αυτό συμφωνώ απολύτως – προς το παρόν – με τον Flareman περί χειρουργικής και λοιπών ειδικοτήτων.
Παθολογική ειδικότητα όξω από ‘δω.
Πάω να ξανά χαθώ ανάμεσα στις σελίδες.
vtsib$ sudo shutdown -r now
Πρόσφατα σχόλια