Vampire State: On

19 01 2009

Κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια.

Μέχρι την επόμενη φορά.

Όλο λέω ότι την επόμενη φορά θα ξυπνάω το πρωί και θα σπάω το διάβασμα μου σε δίωρα – τρίωρα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Και τελικά πάντα καταλήγω να βρικολακιάζω και να διαβάζω όλη τη νύχτα. Γιατί απλά την ημέρα τα ματώνω, οπότε φτάνει η στιγμή το βράδυ που λες: «Σήμερα δεν διάβασα τίποτα, οπότε στρώσου…».
Το κακό είναι ότι αν αυτό γίνει μια φορά μετά δεν γυρνάει τούμπα το παιχνίδι. Πρέπει αναγκαστικά να το κάνεις κάθε μέρα.

Έχει και την πλάκα του όμως. Μουσικούλα χαλαρή ή ραδιόφωνο (κατα προτίμηση αθλητικά), καφές, διάφορα τσιμπολογήματα και περνάει η ώρα.

Και κυρίως ησυχία.

Η νύχτα με ηρεμεί. Με κάνει να συγκεντρώνομαι.

Πολλές φορές μετά από αρκετή κούραση του μυαλού βγαίνω και περπατάω για κανα τέταρτο.

Τίποτα καλύτερο από το να σε χτυπάει ο κρύος αέρας στις 5 το πρωί και να μην καταλαβαίνεις και πολλά γιατί τα μάγουλα σου είναι κόκκινα από την υπερένταση.

Πολλοί λένε ότι δεν αποδίδει το βράδυ το διάβασμα. Εμένα γιατί μου φαίνεται το αντίθετο; Γιατί όταν ξυπνήσω νιώθω ότι τα σκεφτόμουν ξανά όλα στον ύπνο μου;

Είμαι όντως βρυκόλακας;

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: