iPhone OS 3.0 και ιατρική βιομηχανία

18 03 2009

Την πιο μεγάλη εντύπωση από το Apple Event και την παρουσίαση του νέου iPhone OS 3.0 μου έκανε η δυνατότητα πλέον του iPhone και του iPod touch να μιλάνε με εξωτερικές συσκευές μέσω bluetooth ή του θύρας που βρίσκεται στο κάτω μέρος του τηλεφώνου.

Και συγκεκριμένα τεράστια εντύπωση μου προξένησε η παρουσίαση ενός app από την Lifescan για τους διαβητικούς. Συγκεκριμένα ένας διαβητικός μετράει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα του καθημερινά, αρκετές φορές την ημέρα. Με ένα ειδικό μηχανάκι που κάνει αυτόματα την μέτρηση και που μπορεί να συνδεθεί με το iPhone, οι πληροφορίες και τα επίπεδα της γλυκόζης καταγράφονται στο τηλέφωνο. Πέρα όμως από την απλή αυτή καταγραφή του ιστορικού στο τηλέφωνο, η εφαρμογή έχει δυνατότητες όπως τον υπολογισμό προτεινόμενης δόσης ινσουλίνης ανάλογα με την γλυκαιμία και την διατροφή που έχει κάνει ο άρρωστος, την πρόταση συγκεκριμένης διατροφής καθημερινά καθώς και τον συνυπολογισμό διαφόρων δραστηριοτήτων και διαφόρων παραγόντων που μπορούν να επηρεάσουν την γλυκαιμία ενός διαβητικού.

Το πιο εντυπωσιακό, βέβαια, απ’ όλα είναι ότι μέχρι στιγμής η ιατρική βιομηχανία είναι κλειστή. Και λέγοντας κλειστή σημαίνει ότι τα προϊόντα που υπάρχουν για να κάνουν ευκολότερη την ζωή των ανθρώπων που υποφέρουν από διάφορες ασθένειες, είναι πολύ εξειδικευμένα και δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές στην αγορά κυρίως με μεγαλύτερες δυνατότητες. Με την είσοδο του iPhone OS 3.0 τα πράγματα θα αλλάξουν ριζικά, αφού πλέον ο μέσος χρήστης θα μπορεί να έχει μια συσκευή που εκτός του ότι έχει άπειρες δυνατότητες, θα μπορεί να του κάνει τη ζωή πιο εύκολη ακόμα και στον τομέα της υγείας.

Ακόμα και αν το όλο εγχείρημα δεν πετύχει ή δεν πουλήσει, σίγουρα θα είναι το έναυσμα για να μπουν στο χορό καινούριες ιδέες στον τομέα της υγείας και της ποιότητας ζωής του αρρώστου.





Αρχίδια – μύδια

9 12 2008

Έχει πάει αργά και συνεχίζω να παρακολουθώ τις εξελίξεις στους δρόμους της Αθήνας και της υπόλοιπης χώρας.

Η αλήθεια είναι ότι άργησα να μάθω λεπτομέρειες. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πως ο κόσμος μέσα από τα blogs και το micro-blogging προσπαθεί να μιλήσει. Να βγάλει την τσαντίλα του. Να πει όλα όσα μπορεί, ξέροντας ότι κάποιος θα τον ακούσει.  Η συνέχεια εδώ, θα συνεχίσω να παρακολουθώ και αύριο.

Όλα αυτά, όμως, με κάνουν να απορώ. Απορώ, γιατί πρόκειται για 2 γεγονότα που είναι εντελώς αντίθετα. Την μία ένας «αρχιδάτος» σηκώνει την πιστόλα του, σημαδεύει ένα παιδί και του καρφώνει μια σφαίρα στο στήθος. Την άλλη μια ντουζίνα διμοιρίες από «αρχιδάτους» γίνονται απλοί θεατές εγκλημάτων.

Κάπου στο ενδιάμεσο χάθηκε η μπάλα. Όπως γράψανε πολλοί, έχω αρχίσει και εγώ να πιστεύω ότι οι «αρχιδάτοι» σκόπιμα αφήνουν την όλη κατάσταση να ξεφύγει, για να επικεντρωθεί η κοινή γνώμη στις καταστροφές και στις λεηλασίες και το γεγονός της δολοφονίας να προσπεραστεί.

Έγκλημα το ένα, εγκλήματα και όλα τα υπόλοιπα. Δεν βλέπω διαφορά. Η μάλλον, βλέπω. Βλέπω και τρίτο έγκλημα. Αυτό της εξαπάτησης.

Και εξαπάτηση δεν είναι μόνο όταν κάποιος προσβάλει με μη νόμιμο τρόπο τα συμφέροντα σου. Εξαπάτηση είναι και όταν ο υπουργός κκ. Π. Παυλόπουλος, ύστερα από 2.5 ώρες υπουργικού συμβουλίου στις 12 τα μεσάνυχτα, δηλώνει ευθαρσώς ότι η Αστυνομία κάνει την δουλειά της και ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι εδώ. Εξαπάτηση είναι και όταν στα πλαίσια αυτών των δηλώσεων, ο απλός κοσμάκης έχει ήδη μπουχτίσει από τις σωρούς των σκανδάλων που έχουν ξεσπάσει. Εξαπάτηση είναι όταν ο κοσμάκης καταλαβαίνει ότι ζει στο κράτος της μίζας, της ρεμούλας και των συμφωνιών κάτω από το τραπέζι και ο κάθε κκ. Παυλόπουλος προσπαθεί να τον υπνωτίσει.

Για αυτό χάσαμε την μπάλα. Γιατί στο DNA μας, υπάρχει γονίδιο που δεν δέχεται την κοροϊδία.

Και τώρα, αγαπητοί πολιτικοί ηγέτες; Πήγατε για ύπνο; Θα κοιμηθείτε σήμερα το βράδυ; Εχθές κοιμηθήκατε; Προχθές;

Για αυτό:

Άντε γαμήσου, εσύ «αρχιδάτε» που σου δώσανε ένα πιστόλι και νομίζεις ότι έχεις πιάσει τον παπά απ’ τα αρχίδια.

Άντε γαμηθείτε και εσείς «αρχιδάτοι», που στα πλαίσια μιας διαμαρτυρίας μπορείτε να σπάτε, να καίτε και να λεηλατείτε την περιουσία του κοσμάκη.

Άντε γαμηθείτε και εσείς «αρχιδάτοι», που το μόνο που σας νοιάζει είναι το πως να τα τρώτε από τον απλό λαουτζίκο.

Διάβασα κάτι πολύ εύστοχο εδώ. Το επαναλαμβάνω και εγώ. Ίσως αύριο να δούμε διαφορετικά την κοινωνία μας. Ας ελπίσουμε προς το καλύτερο.





Θα γίνω EMO. Τέλος!!

17 01 2008

Από το ζενίθ στο ναδίρ.

Από την εκπληκτική εμφάνιση στον διασυρμό.

Βέβαια η τεσσάρα είναι πλασματική. Δεν την άξιζε.

Θέαμα κατώτερο της Κυριακής τελικά.

Λογικό.

Ένα δεν μπορώ να καταλάβω.

Γιατί αυτός ο χριστιανός (που μπορεί να είναι όντως καλός προπονητής) κάνει αυτό το περίφημο rotation ακόμα και στους τερματοφύλακες. Ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Γκαλίνοβιτς δεν μπορούσε να κατευθύνει την άμυνα, με τα τόσα παιδαριώδη λάθη.

Ρε μήπως να γίνω ΕΜΟ τελικά, να κλαίω δικαιολογημένα;;;; ΕΕΕΕ;





Τί ταινία θα δούμε σήμερα μωρό;

16 01 2008

apple tvΌλοι περιμέναμε εναγωνίως την Macworld 2008.

Τα λόγια είναι περιττά μιας και υπάρχουν 1.000.000 blogs τα οποία αναφέρουν, κρίνουν και σχολιάζουν τα νέα προϊόντα της Apple. Οπότε κάνουμε πέρα το Macbook Air μιας και δεν είμαι ο κατάλληλος για να το σχολιάσω και μένω λίγο στο movies rental μέσω του iTunes.

Αναμφίβολα μια προοδευτική κίνηση από το μεγαλύτερο store πώλησης μουσικής και ταινιών στο ίντερνετ.

Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα πιάσει η όλη ιστορία. Και εξηγώ:

Πλέον κακά τα ψέματα η μεγάλη δύναμη του ίντερνετ αν και παράνομη κατά κάποιο τρόπο είναι τα δίκτυα P2P. Όλοι τα γνωρίζουν πλέον και όλοι χρησιμοποιούν κάποιο torrent client (έλα μην κρύβεστε πίσω από το δάχτυλο σας). Ποιος ο λόγος, λοιπόν, να πληρώνει κάποιος για ενοικίαση ταινιών μέσω ίντερνετ, αφού όλοι μπορούν να κατεβάζουν τις αγαπημένες τους ταινίες και μη;

Το σκεπτικό αυτό των τσαμπατζήδων δεν είναι μόνο, φυσικά, ελληνικό φαινόμενο. Στο ερώτημα, λοιπόν, αν θα πιάσει η όλη ιστορία έρχονται οι εξής απαντήσεις:

  1. Εδώ έπιασε η πώληση μουσικής μέσω του iTunes Store, παρόλα τα τόσα προβλήματα (βλ. DRM) και παρόλο τη τεράστια πραγματικά γκάμα μουσικής που μπορείς να βρεις (παράνομα), γιατί να μην πιάσει αυτό;
  2. Παρόλο την πολύ μεγάλη χρήση των εφαρμογών και των δικτύων P2P, τα τοπικά-γειτονικά video clubs αυξάνουν συνεχώς πελατεία. Γιατί; Απλά γιατί είναι εύκολο. Πας διαλέγεις ταινία, την παίρνεις, την βάζεις στο deck σου και βλέπεις. Η παρεμφερής τιμή του iTunes Store καθώς και η ευκολία του, λύνει πολλά χέρια σε όσους «βαριούνται» να βγουν στις 10 το βράδυ από το σπίτι να νοικιάσουν ταινία, καθώς και για όσους καθυστέρησαν να το αποφασίσουν οπότε και είναι κλειστά τα video clubs.
  3. Σε συνδυασμό με το (2) η χρήση του Apple TV πλέον έχει νόημα. Μία συσκευή στην τηλεόραση σου, νοικιάζεις, βλέπεις. Ούτε να ψάξεις να βρεις καινούργιο blu-ray deck, ούτε είναι γρατζουνισμένο το δισκάκι και δεν μου παίζει στο deck μου ή μου κάνει σπασίματα η ταινία. HD content μέσω iTunes και αποφυγή των πανάκριβων μέχρι στιγμής λύσεων της αγοράς. Μια συσκευή σε ένα.
  4. Portability. Ω ναι. Αν δεν προλαβαίνεις να την τελειώσεις την ταινιούλα, καν’ την sync στο iPod σου και συνέχισε την στο δρόμο. Πολύ βολικό.

Υπάρχουν βέβαια ερωτήματα και ίσως προβλήματα που δεν ξέρουμε ακόμα απαντήσεις. Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι αν η ταινία θα προβάλλεται μέσω streaming ή αφού έχει γίνει το download. Στην πρώτη περίπτωση είναι πολύ βολικό γιατί βλέπεις την ταινία αμέσως, αν πρέπει να φύγεις έκτακτα όμως χάνεις το portability αφού δεν θα έχει ολοκληρωθεί το download. Στην δεύτερη περίπτωση, απλά θα πρέπει να περιμένεις να ολοκληρωθεί το download και μιλάμε για αρκετή ώρα downloading ειδικά όταν πρόκειται για HD content μιας και το broadband internet στην Ελλάδα και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης είναι αρκετά χαμηλών ταχυτήτων σε σχέση με άλλες.

Πάντως αν διαλευκανθεί η υπόθεση και βολεύει, το Αpple tv και το iTunes Store θα αποκτήσει άλλον έναν πελάτη.

Και η Apple συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα….





Εις τους αιώνας… «αιώνιοι»

14 01 2008

Λέμε συνέχεια και γκρινιάζουμε. Δεν έχουμε καλό πρωτάθλημα, δεν υπάρχει θέαμα και κανένα ενδιαφέρον. Παρόλα αυτά βρίσκονται που και που απογεύματα όπως το χθεσινό που σε διαψεύδουν εντελώς. Και λες: «Ρε τι βλέπω; Ιταλικό ντέρμπι;»

Κάτι τέτοιο σκεπτόμουν καθώς έβλεπα τον αγώνα των «αιωνίων» στο Καραϊσκάκη και συγχρόνως έτρωγα το νύχι από τον αριστερό μου αντίχειρα.

Τα περί ματς, γνωστά για όσους το παρακολούθησαν. Η μία φάση διαδεχόταν την άλλη. Ένα ντέρμπι που τα είχε όλα. Γκολ, φάσεις, δύναμη, χαμένες ευκαιρίες, δοκάρια, χαμένο πέναλτι. Αγωνία από το πρώτο μέχρι το 93ο λεπτό. Οι 2 ομάδες ήταν πάνω-κάτω σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης. Ένα ματς διαφήμιση του ποδοσφαίρου στην κυριολεξία.

Και στο τέλος, μετά το τελευταίο σφύριγμα, σου έρχεται στο μυαλό η πρώτη εικόνα που εμφανίστηκε στους δέκτες πριν αρχίσει ο αγώνας. Νίνης, Δημούτσος και Μύτρογλου στον πάγκο να παίζουν μπουνιές χαϊδευτικά και να κάνουν πλάκα. Τρία παιδιά κάτω των 20 ετών, αντίπαλοι στο γήπεδο μόνο για 90 λεπτά. Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι αμούστακα παιδιά θα μπορούσαν να δώσουν μαθήματα συμπεριφοράς σε πολλούς ανεγκέφαλους 35άρηδες οικογενειάρχες;

Μπορεί η ομάδα μου να μην έφερε το διπλό (αν και ήταν τόσο κοντά), όμως με αυτό το θέαμα που είδα συνολικά, πέφτω για ύπνο με ένα μικρό χαμόγελο. Ας δω κάτι παρόμοιο και την Τετάρτη και ας μην κάνει το διπλό ούτε τότε.

Γιατί πως να το κάνουμε, αν σταματήσει να υπάρχει ο ένας δεν θα υπάρχει ούτε ο άλλος. Και όταν γίνεται καλύτερος ο μεν, γίνεται καλύτερος και ο δε.

Γιατί είναι «αιώνιοι».





Σκέψεις για το podcasting

4 12 2007

Προσπαθώ να σκεφτώ τι διάολο θα μπορούσε να είναι αυτό το οποίο θα αλλάξει τα δεδομένα στην ελληνική podcast σκηνή. Και εξηγούμαι.

Η ελληνική pod-o-σφαιρα έχει λίγα έως ελάχιστα podcast σε σχέση με άλλες χώρες του εξωτερικού. Αν μάλιστα προσπαθήσουμε να βρούμε ποια από αυτά είναι φτιαγμένα με μεράκι και θεωρούνται ότι «είναι» podcasts, τότε σίγουρα μετριούνται στα δάχτυλα. Συγχρόνως όμως η σκηνή είναι κορεσμένη. Γιατί; Γιατί το μόνο «αξιόπιστο» πράμα που διαφαίνεται μέσα από το podcasting αυτή τη στιγμή είναι η τεχνολογία.

Αδυνατώ να φανταστώ νέα podcasts που να μην περιέχουν τεχνολογία. Ίσως επειδή είναι ακόμα πολύ φρέσκα τα πράματα και ασχολούνται με αυτά μόνο άνθρωποι της τεχνολογίας. Αν, λοιπόν, αφήσουμε έξω την τεχνολογία, τι είδους θεματολογία θα μπορούσε να περιέχει ένα νέο podcast;

  1. Τέχνη: Υπάρχουν ήδη μερικά, με αναφορές κυρίως στον κινηματογράφο. Θεωρητικά θα μπορούσε να υπάρξει θεματολογία με μουσική, η κατάσταση όμως με τα πνευματικά δικαιώματα το απαγορεύει.
  2. Αθλητικά: Ωραία θεματολογία, με μπόλικο υλικό, αλλά ποιος θα ακούσει ένα podcast, όταν βρίσκεται 2 sec μακρυά από το ραδιόφωνο του και τους αμέτρητους πλέον αθλητικούς σταθμούς;
  3. Πολιτική: Πόσο βαρετό podcast θα είναι;
  4. Επιστήμη: Αρκετά ενδιαφέρον, αλλά με περιορισμένο κοινό.
  5. Λίγο απ’ όλα: Μάλλον η πιο ενδιαφέρουσα λύση, αλλά πόσα «χύμα» podcast μπορούν να βγούνε χωρίς να υπάρξει κορεσμός;;

Γεγονός, πάντως, είναι ότι υπάρχει μία ιδιαίτερη κινητικότητα και από πλευράς κοινού και από πλευράς παραγωγής.

Ελπίζω μέσα από αυτή τη κινητικότητα να βγουν νέες ιδέες και όχι αναμασήματα. Λύσεις υπάρχουν σίγουρα. Μάλλον εγώ δεν τις βλέπω.





I like terminal

26 11 2007

Γενικά είμαι τύπος που μου αρέσει η ευκολία σε συνδυασμό με την ευχρηστία. Ειδικά όταν αυτά τα 2 αλληλεπιδρούν ομαλά γίνομαι ο καλύτερος φίλος.

Για αυτό αγάπησα και το Ubuntu. Όποιος μεγάλωσε με πρώιμες εκδόσεις και διανομές linux (βλ. redhat 5.0, slackware 3.6) και έφαγε απίστευτο χρόνο σε forums, mailing lists και irc chats για το πώς π.χ. θα βάλει υποστήριξη ελληνικών , καταλαβαίνει τι εννοώ.

Μερικές φορές όμως ξέρεις έρχεται αυτή η όρεξη, με τρώνε τα δάχτυλα , να χρησιμοποιήσω την κονσόλα και τους πιο παραδοσιακούς τρόπους διαχείρισης του linux.

Υπάρχουν στιγμές που ενώ με ένα απλό παράθυρο μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, το terminal έχει πραγματικά τη δική του χάρη. Άλλο να πειράξεις το config file και άλλο να κάνεις 2 κλικ. Άλλωστε,

Unix is just a file