Εις τους αιώνας… «αιώνιοι»

14 01 2008

Λέμε συνέχεια και γκρινιάζουμε. Δεν έχουμε καλό πρωτάθλημα, δεν υπάρχει θέαμα και κανένα ενδιαφέρον. Παρόλα αυτά βρίσκονται που και που απογεύματα όπως το χθεσινό που σε διαψεύδουν εντελώς. Και λες: «Ρε τι βλέπω; Ιταλικό ντέρμπι;»

Κάτι τέτοιο σκεπτόμουν καθώς έβλεπα τον αγώνα των «αιωνίων» στο Καραϊσκάκη και συγχρόνως έτρωγα το νύχι από τον αριστερό μου αντίχειρα.

Τα περί ματς, γνωστά για όσους το παρακολούθησαν. Η μία φάση διαδεχόταν την άλλη. Ένα ντέρμπι που τα είχε όλα. Γκολ, φάσεις, δύναμη, χαμένες ευκαιρίες, δοκάρια, χαμένο πέναλτι. Αγωνία από το πρώτο μέχρι το 93ο λεπτό. Οι 2 ομάδες ήταν πάνω-κάτω σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης. Ένα ματς διαφήμιση του ποδοσφαίρου στην κυριολεξία.

Και στο τέλος, μετά το τελευταίο σφύριγμα, σου έρχεται στο μυαλό η πρώτη εικόνα που εμφανίστηκε στους δέκτες πριν αρχίσει ο αγώνας. Νίνης, Δημούτσος και Μύτρογλου στον πάγκο να παίζουν μπουνιές χαϊδευτικά και να κάνουν πλάκα. Τρία παιδιά κάτω των 20 ετών, αντίπαλοι στο γήπεδο μόνο για 90 λεπτά. Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι αμούστακα παιδιά θα μπορούσαν να δώσουν μαθήματα συμπεριφοράς σε πολλούς ανεγκέφαλους 35άρηδες οικογενειάρχες;

Μπορεί η ομάδα μου να μην έφερε το διπλό (αν και ήταν τόσο κοντά), όμως με αυτό το θέαμα που είδα συνολικά, πέφτω για ύπνο με ένα μικρό χαμόγελο. Ας δω κάτι παρόμοιο και την Τετάρτη και ας μην κάνει το διπλό ούτε τότε.

Γιατί πως να το κάνουμε, αν σταματήσει να υπάρχει ο ένας δεν θα υπάρχει ούτε ο άλλος. Και όταν γίνεται καλύτερος ο μεν, γίνεται καλύτερος και ο δε.

Γιατί είναι «αιώνιοι».





Βαζελό-Γαυροι και Βερνικο-Γκώνιες

26 10 2007

real-osfp.jpgΚάθισα εχθές να παρακολουθήσω τον αγώνα του Ολυμπιακού με την Ρεάλ για το Champions League σαν υγιής φίλαθλος. Να προσθέσω ότι είμαι ένθερμος υποστηρικτής του ΠΑΟ, σε σημείο που απλά οι υπόλοιπες ομάδες μου είναι αδιάφορες.

Εχθές, λοιπόν, ξεκίνησα να δω τον αγώνα σαν ένας λάτρης της μπάλας, προσπαθώντας να είμαι αντικειμενικός, αλλά με παγερή ουδετερότητα. Δεν θα χαιρόμουν αν κερδίζε και δεν χάρηκα επειδή έχασε. Αυτά προς αποφυγήν παρεξηγήσεων.

Υπήρξαν όμως γεγονότα που με έβγαλαν έξω από τα ρούχα μου. Και κυρίως η κάλυψη του παιχνιδιού.

Θεωρώ την ύπαρξη προσώπων στο σχολιασμό και στη περιγραφή ενός αγώνα, τα οποία δεν μπορούν να κρίνουν αντικειμενικά, ανούσια και απαράδεκτη. Ειδικά σε ένα κανάλι κρατικό.

Καλά εντάξει τον κ. Βερνίκο τον ξέρουμε όλοι τώρα εδώ και αρκετά χρόνια. Σχεδόν ουδέτερος όταν δεν παρασύρεται από τα συναισθήματα του, αλλά συγχρόνως παγερά αδιάφορος έως πολύ βαρετός. Την παράσταση, λοιπόν, την έκλεψε ο πρώην παίχτης του Ολυμπιακού κ. Γκώνιας.

Τον θυμάμαι όταν ξεκίνησε τα πρώτα του δημοσιογραφικά – αθλητικογραφικά βήματα στις εκπομπές της ΕΤ-1 κατά τη διάρκεια του μουντιάλ της Γερμανίας. Κάθε του πρόταση και προγνωστικό έξω από την πραγματικότητα. Έτσι κι εχθές. Μία μόνιμη μπαρούφα. Και να πω ότι δεν ξέρει από μπάλα; Μπαλαδόρος δεν ήταν;
Είναι χαρακτηριστική η σκηνή του χθεσινού πέναλτι. Την ώρα που σφυρίζει ο διαιτητής, ο κ. σχολιαστής φωνάζει: «Αποκλείεται να είναι πέναλτι». Ενώ, λοιπόν, όλοι περιμένουμε αυτό το μαμιμένο το ριπλέι, ακούς την βλακώδη φωνή να παθαίνει υστερία και να θέλει να πει «κόβω τον λούτσο μου» πριν καν δει το ριπλέι. Μόλις μπαίνει το ριπλέι τελικά…

Ωπ, τι έγινε μίστερ, γιατί δεν μιλάμε τώρα; Εσύ δεν τον έκοβες πριν;

Λίγο μετά ο Τζόλε έχασε ένα εκπληκτικό τετ-α-τετ. Η μπάλα χτύπησε στον τερματοφύλακα αποκρούοντας την, και ένας αμυντικός της Ρεάλ επαναφέρει ακούσια με τα πόδια, πίσω στον τερματοφύλακα όπου και τελικά μπλοκάρει. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι δεν πρόκειται για παράβαση και δεν μιλήσανε ούτε οι πιο άρρωστοι γαύροι για την συγκεκριμένη φάση. Μόνο μια φωνή από τα ηχεία ακούστηκε.

«Νομίζω ότι είναι και έμμεσο φάουλ»

Ρε μπαγλαμά αφού γίνεσαι ρόμπα, γιατί βγαίνεις; Και εντάξει, υποτίθεται ότι είσαι άρρωστος γαύρος (από πότε;;;) ωραία. Υποστήριξε την ομάδα σου δεν στο απαγορεύει κανείς. Αλλά μην πετάς κοτσάνες. Γιατί το γεγονός ότι ήσουν ποδοσφαιριστής επιβαρύνει την θέση σου. Δεν κάνουμε όλοι για όλες τις θέσεις δυστυχώς. Και εσύ δεν είσαι αθλητικογράφος και τελικά μάλλον ούτε σχόλιο δεν μπορείς να κάνεις.

Θέλουμε, νομίζω, όλοι που ασχολούμαστε με την μπάλα να δούμε ένα καλύτερο πρωτάθλημα, ποιοτικότερες ελληνικές ομάδες που να μην αντιμετωπίζονται λες και είναι σκουπίδια από τους ξένους.

Δεν φταίνε όμως μόνο οι παράγοντες για αυτό.

Φταίμε και εμείς που βλέπουμε με πράσινα, κόκκινα και κίτρινα γυαλιά.

Φταίει ο κάθε άρρωστος βάζελος που έσκασε με την χθεσινή τρομερή μπάλα του γαύρου.

Φταίει ο κάθε άρρωστος γαύρος που έσκαγε τόσα χρόνια για τις πορείες του βάζελου.

Φταίει ο κάθε Γκώνιας που δεν βγάζει τα γυαλιά και τις ξαμολάει χωρίς να σκέφτεται. Χωρίς να κάνει υγιή κριτική.

Πώς μπορούμε να έχουμε ποιοτικό ποδόσφαιρο, όταν αυτοί που το κρίνουν είναι αναξιόπιστοι;

Όταν οι «γνώστες» της μπάλας, δεν «νιώθουν» από μπάλα;